DAVET

İçiliyorsa eğer, savaştandır arkadaşım.
Gecede hızla giden bir tren olarak bakmalısın kendine,
hiç yolcu indirmeyen ve
durmadan geçip giden kent içinden.




Bir şebboyun kendisi koklanmalıdır,
resimleri biriktiren de o olmalı...
Solucan bakışsız yurttaşım, kadim,
nasıl da benzedik birbirimize.
Hadi rahat konyaklarımıza gömülüp
günah çıkartalım.




İçiliyorsa savaştandır bu kesin,
suya çizilen yüzün biraz beklesin,
bahar gelince korsanlar...
Bak kaç üç aylar geçti altüst olalı denizler,
yedi vakitte bir gözlerini kaldırıp gökyüzüne
hep o bildiğimiz kimseler, tanıklarımız yani,
birbirlerini bir daha göremeden öldüler.




Uygarlık unutmaz;
mavi mevsimlerden biriydi gene,
zamanın uçuştuğu
 ve şeylerin belli konumu olmayan,
kar beklenirken
müzikle...


                                                                         28-29 aralık 1982