DENİZ-ÇOCUK

Yaşadı umutsuz anlarını
o tedirgin gölgelerin
kirli yağmurları
yağdı durdu üstüne
acımasız gecelerin.

Aylardan Nisandı, yerler taş,
yüzü tam bir insandı.
Bir ses geldi kulağına
önceden duymadığı,
bir anlam veremedi çocuklara,
bir anlam veremedi çocuklara...

Bölünmüştük öylesine
sahipsiz bir kılıçla...saydamdı.
Şşşş... uzaklarda bir çocuk ağladı,
bilinmezin eşiğinde ağladı,
uçsuz bucaksız bir deniz gözlerinde,
gözlerine yerleşmiş ve donmuş ilkbahar.

Açgözlü devlerin savaş çocuğu o,
açgözlü savaşların dev.
Dikenli bir sabah güneşinde eritmiş
sınırsız tutkuların acemi sevincini.
Tek durmuş.
Tek kalmış.
Tek yenilmiş.
İçine çökmüş koskoca bir dağ
ve yüreklerinde tüfeklerle öldüler,
biz burada...


                                                                    1975